alaksej

…Калі раптам хто ня бачыў. Па-мойму — цынічная, сваечасовая і геніяльная бомба.


Must see. Астатнія мульты з сэрыі ня горш.

Вельмі паказальная відэа да набалелага пытаньня стылю ў актуалізацыі беларускіх традыцыяў.
Гэта "Талака", сакавік 2009.

Зноў заснуў ля мікрафона. На гэты раз у музэі Янкі нашага Купалы:


Яшчэ крцінкі з імпрэзы тут: http://www.underofminsk.biz/photogallery.php?album_id=65

…Дык вось, у прыемнай веснавой Ваве прыемнай ды таталітарна-веснавой была і кампанія.
Гурт Alta Mente — Кася, Андрэй, Крысьціна, Сяргей — дзякуй вам :)

Нейкі дужа веснавы настрой быў у Старога Горада. Сярод татальнага лістападу гэта было нечакана прыемна.


Прыемнай была і кампанія. Але пра гэта асобна.

Нешта малавата ў мяне ў дзёньніку маіх работ.
Выпраўляю :)



Вышыўка процягам, бачныя швы выкананыя рукамі.
Пояс ваўняны, тканы на бердзечку.

Хто:
"FratreZ" - творчае аб'яднаньне музыкантаў-акцёраў;
Міхась Бараноўскі+Надзея Процька - паэт і бард+дрыготка-пяшчотная скрыпка;
Яўген Барышнікаў - аўтар, выканаўца;
"Alta mente" - фольк-рок гурт.

Калі: заўтра, 03.12.2009, 19:00
Дзе: вул. Купалы, 4 (мапа)

Дэталі: http://vkontakte.ru/event13491115

Я ня веру ў „каханьне да скону“. Гэта казкі. Палкага каханьня на ўсё жыцьцё не бывае. З цягам часу адносіны паміж мужчынам і жанчынай, мужам і жонкай мусяць ці загнуцца, ці выйсьці на новы ровень. Я доўга думаў, на які. І знайшоў просты адказ.

Гэта ровень родзічаў, ровень сям’і як клану. Бацькі, дзяды і бабулі, браты і сёстры, стрыі і г.д. — родзічы, якіх не абіраюць, але пра якіх ўсё жыцьцё клапацяцца і думаюць. Гэта тое, чаго практычна нельга адрынуць. Бо гэта тое, што дадзена звыш: багамі, лёсам — як заўгодна называйце. І мне здаецца, менавіта так ставіліся адно да аднаго нашыя бабулі і дзядулі, якія ўсё жыцьцё жылі разам і пра разводы ўвогуле ніколі ня думалі.

Рэлігійныя абрады шлюбу — акурат каб надаць створанай нібыта самімі людзьмі сувязі муж-жонка такі ж „боскі“ (і таму непарушны) статус, як іншым сямейным, кланавым сувязям.

У шэрагу моваў ё размежаваньне тэрмінаў „кахаць“ і „любіць“. Дык вось з часам каханьне мае ператварыцца ў любоў. Чаго вам і зычу :)

Вынік, калі каротка: з 22 фіналістаў парапіў у пяцёрку лаўрэатаў (Złota Piątka). Гран-пры ў выглядзе запісу альбому сёлета зноў застаўся ў Польшчы. Але нават ня крыўдна ані: агульны ўзровень быў — вай вай. Карацей, задача-мінімум выкананая. Справаздача пра фэст будзе пазьней.

Пакуль проста карцінко з Вавы. Фота адсюль.

павіс рушнічок у невядомасці...